Haal ik mijn fototoestel boven, blijkt dat het geheugenkaartje nog thuis op tafel ligt.
Gelukkig wist Wim me te depaneren met 2 kaartjes van 128 MB. Ik weet het, niet echt een grote opslagcapacitiet, maar toch genoeg om wat sfeerbeelden vast te leggen op lage resolutie. Voortaan stop ik een reservekaartje in mijn rugzak.
Half één. Geen volk en het ideale moment om van de randanimatie te genieten nu er nog geen wachtrijen zijn.
Springen. Minstens een kwartier schat ik zo.
Graffiti zonder spuitbussen, maar met krijt.
Spelletjes zoals wij ze vroeger speelden. Eerst het gezicht in een emmer water steken en dan een lekstok zoeken in een bak bloem.
En een uurtje later is het al een pak drukker.
En dan is er Oliver
en Milk Inc.
en tevreden kinderen
In naam van ons alle 4, bedankt voor de fijne, superzonnige namiddag !