Bloggen met een resem kleine mannen rond jou

Verdorie toch, eerst bijna een half uur moeten wachten tot die kleine gasten gedaan hadden met on line spelletjes te spelen, en nu staan ze hier om de haverklap te kijken hoeveel tijd ik nog over heb. Awel, ik heb nog 11 min. 40 seconden en ik zal ze volledig opgebruiken ook, al was het maar om Erps-Kwerps op te zoeken in Google Earth, of om de laatste roddels te lezen op de Story-website, of om te blijven bloggen tot die 11 minuten volledig voorbij zijn.
Trouwens, die kleine mannen zouden beter in hun bed kruipen of wat op hun Nintendo spelen of buiten wat voetballen op straat. Grrr. 

Resten mij hier wel nog een kleine 9 minuten. En ik gebruik ze op tot de laatste seconde, ne!

Update: vader komt zijn kinderen halen om te slapen. Cool.

Covent Garden

Mira Miro is dan wel al een paar dagen voorbij, in Covent Garden zijn er iedere dag straattheater-artiesten aan het werk. Gisteren hebben Ruben en Jana zelfs als vrijwilligers meegeholpen aan een jongleeract op een slappe koord. En allemaal onder een stralende zon. Ik had wat meer regen verwacht in London, maar je hoort ons niet klagen. Zeker niet.

Natural History Museum

De kinderen wilden eigenlijk heel erg graag eens een dino zien met “vel”, niet enkel het skelet dus. En als het even kan ook eentje die beweegt. In Brussel hadden we al heel veel dino’s gezien, maar het waren altijd alleen maar de skeletten.

En kijk nu vandaag op de 31 juli 2009 hebben ze een bijna echte dino gezien in het Natural History Museum hier in London. Hij had een vacht, hij maakte geluid en misschien wel het belangrijkste: hij bewoog. Heel indrukwekkend en we hebben er uiteraard een filmpje van gemaakt.

Greetings From London

Ze hebben hier 2 iMac’s in de lobby van het hotel en eindelijk is er eens eentje vrij. 

London is ongelooflijk hard de moeite, maar het is hier wel allemaal enorm groot. Gisteren in Tate Modern rondgelopen en met de kinderen allerlei museum-activiteiten rond hedendaagse kunst gedaan. Je kan daar gerust een hele dag rondlopen. Hetzelfde in het Science Museum vandaag. Minstens 10 keer zo groot als Technopolis en al even indrukwekkend als de rest van de stad. Interactieve opstellingen voor uren plezier, maar ook de capsule van de Apollo 10 en een chopper-fiets (eentje zoals wij hadden als kind, met een superlang zadel, versnellingen in het midden en geliefd door al onze vrienden).

En dan heb ik het nog niet gehad over het British Museum en de mummies en al.

Ook het hotel valt enorm goed mee, behalve dan dat verdomde qwerty-klavier hier… 

Een uitgebreid Engels ontbijt, met lekkere fruitsapjes, eitjes, heerlijke broodjes, massa’s vers fruit en nog kilo’s andere lekkernijen.

Foto’s uploaden zal hier precies nog niet direct mogelijk zijn. Ik zoek het even uit en misschien komen er wel later deze week on-line.

Gentse Feesten 2009

He, de laatste dag van de Gentse Feesten en de enige dag dat ik niet geweest ben. Een kort overzichtje van de Gentse Feesten 2009 voor ons persoonlijk archief.

Zaterdag 18 juli: de traditionele openingsstoet – heel veel foto’s getrokken, maar ook even weg van de drukte bij de altijd sympathieke mensen van De Tinten. In Huis Samaria in de Nederpolder hebben ze een terras met drank aan uiterst democratische prijzen, maar ook taart en ijs. En de opbrengst gaat naar het goede doel. Eén van onze vaste adresjes tijdens de feesten.

DSC_0272

Zondag 19 juli: we hadden een wandeling met de gidsenbond op onze agenda staan, maar het werd een wandeling zonder gidsenbond, langs de Leie, Ajuinlei, “Montmartre” aan het Justitiepalies, de Kouter, maar daar schreef ik al een kort verslagje over.
In de namiddag waren we getuige van een spectaculaire sportnamiddag aan de Rigakaai.

Maandag 20 juli: vaste afspraak in het Museum voor Dierkunde. Verslagje alhier. In de namiddag met de kinderen naar het Baudelopark. Veel drukker dan andere jaren, maar best gezellig.

Dinsdag 21 juli: in de namiddag naar het MIAT en ‘s avonds naar Wim Helsen. Over het laatste zal ik kort zijn: niet echt mijn ding en ik heb soms het gevoel dat iedereen het goed vindt omdat het uit de mond van Wim Helsen komt. Ze lachten daar in de Capitole werkelijk met alles.

Woensdag 22 juli: een uiterst interessante wandeling met de Gidsenbond in en rond het Citadelpark met mijn favoriete gids Miguel De Clercq.

Donderdag 23 juli: Zuidpark met de kinderen. Dit jaar nog meer en nog leukere attracties. En nadien naar de eerste dag van Mira Miro. Met Léandre (super).

Vrijdag 24 juli: Spaanskasteelplein. Uitgeregend en opnieuw naar huis.

Zaterdag 25 juli: Spaanskasteelplein. Mira Miro. Claire: mooi.  Mistery X: chaotisch en iets om snel te vergeten. Daarna opnieuw naar het Zuidpark. Constructies maken met bamboestokken en elastiekjes en nadien de kinderen laten musiceren.

DSC_0655

DSC_0783

DSC_0800

DSC_0817

DSC_0824

Zondag 26 juli: nieuwe poging om een wandeling te maken op de Bijlokesite met de Gidsenbond. Deze keer ging de wandeling wel door, maar ik durf het gerust mijn slechtste wandeling van de laatste 10 jaar noemen. De gids geraakte met moeite uit zijn woorden, na 1 uur hadden we nog geen 5 meter gewandeld en leek het meer op een lezing dan op een geleide wandeling, we hadden geen toegang tot de verschillende gebouwen (met uitzondering van een heel kort bezoek aan het STAM). Je zag het aan de gezichten van de andere “wandelaars” dat het een eerder vervelende en saaie uiteenzetting was. Sommigen zijn dan ook vroegtijdig vertrokken.
Voor alle duidelijkheid: meestal zijn de wandelingen met de Gidsenbond uiterst interessant. Zondag was echter een uitzondering. Maar wel heel jammer natuurlijk.

Het waren feesten van uitersten. Heel leuke en mooie dingen gezien, maar ook een paar minder goede. Maar al bij al toch fijne feesten.


Léandre & David

Gisteren was het de eerste dag dat er op het Spaanskasteelplein straattheater te beleven was. We waren goed op tijd om de voorstelling Play van Léandre bij te wonen. Een sympathieke Spanjaard die zonder script of gesproken woord het talrijk opgekomen publiek bijna een uur lang wist te boeien. Achter de piano zorgde David intussen voor aangepaste muziek bij de fratsen van de lieve clown.

Het is niet iedereen gegeven om met zo weinig middelen een show te brengen die zo verrassend is. Hij “gebruikte” het publiek op een aangename manier en durfde het zelfs aan een hond en  een baby in zijn act te verwerken. Je moet al een echte meester zijn om te anticiperen op het gedrag van een hond of een baby. En hij deed dat uitermate goed. Zelfs toen er meer kinderen begonnen mee te spelen dan hij eigenlijk zelf wou, loste hij dit mooi op door de kinderen weg te zappen.

DSC_0587

DSC_0592

DSC_0605

DSC_0610

DSC_0631