Tweede week kerstvakantie.

Maandag – Technopolis. Met veel nieuwe experimenten in de nieuwe expo Z in 1. Zet ineen, dus.

Dinsdag – Antwerpen. Sunjata in Het Paleis. De beste musical die we de afgelopen jaren hebben gezien met schitterende vertolkingen door Dimitri Leue en Pieter Embrechts.

Woensdag – Brussel. Ontmoeting met Isabelle de Borchgrave in het Brusselse Jubelpark. Prachtige tentoonstelling met historische kostuums vervaardigd uit papier.

Donderdag – Lochristi. Oudejaarsavond met vrienden.

Omdat het menu van kerstavond bij iedereen in de smaak viel, hebben we het op oudejaar nog eens overgedaan. Alleen de zalm en kabeljauw werden vervangen door tongrolletjes.

Vrijdag – Gent. Nieuwjaarsdag vieren we met de familie langs mijn vaders kant. Karen en Remco hadden opnieuw voor een verrassend mooie aankleding gezorgd.

Zaterdag – Lochristi. Soldenshopping.

Zondag – Gent. Schaatsen in Kristallijn.

De vakantie werd afgesloten op de schaatsbaan Kristallijn in Gent. Althans door Sophie en de kinderen. Ik vond het veiliger om in de cafetaria een koffie te drinken en een boek te lezen:
Things the Grandchildren Should Know van Mark Oliver Everett. Een behoorlijk interessant boek, trouwens.

De kerstvakantie zit er alweer op en het was zodanig druk dat ik amper de tijd gevonden heb om achter de computer te kruipen.

Maar kijk, één van mijn goede voornemens voor dit jaar is om opnieuw wat meer blogberichten de wereld in te sturen.

Dit wordt het eerste bericht van 2010 ook al gaat het over de laatste dagen van 2009. Een eerste update over de kerstvakantie van 2009.

De kerstvakantie begon voor Jana in het Gentse Kuipke op het Gymgala met een Meet and Greet met enkele atleten.

Het eerste weekend van de vakantie was tevens een weekend van sneeuw, veel sneeuw eigenlijk. En net zoals zovelen hier in ‘t dorp deden we op zondag onze boodschappen te voet. Door de sneeuw, zonder slee want die waren overal uitverkocht.

De eerste vakantieweek volgde Ruben een basketstage en Jana ging naar Ketnet Freeze en nodigde een vriendinnetje uit.

Kerstavond vierden we traditioneel met de familie. Het menu kon je hier vorige week al lezen, de foto’s hadden jullie nog tegoed.

Bij de warme hapjes waren er dit jaar ook bladerdeeghapjes met zelfgemaakte pesto.

Sophie zorgde voor de aankleding van de feesttafel. Dit jaar waren we met 16.

Voor de kinderen was er tomatensoep met massa’s balletjes

Voor de rest, witloofsoep met Boursin en julienne van Breydelham

Het voorgerecht met geitenkaas in filodeeg, oesterzwammen, rucola en waterkers

en toen was er het hoofdgerecht en ijstaart en koekjes en al, en vergaten we foto’s te nemen.

Zelden zo absurd en grappig kindertheater gezien als Maliënkolder, vorige zaterdag in de Kopergietery. Het stuk had een heel hoog Monty Python gehalte en was uiterst origineel. Ik kan het zelf niet beter samenvatten dan de recensie die ik vond op de Nederlandse website :

Maliënkolder is een ernstige ziekte
Middeleeuwen en waanzin van alle tijden
Familievoorstelling: Maliënkolder (8+). Van: Toneelschap Beumer & Drost. Spel: Loek Beumer, Chris Bolczek, Maurits van den Berg, Sacha Muller, Sjors Stassen. Regie: Gijs de Lange. Gezien: 30 oktober 2009, theater Kleintje Kolk in Assen (in het kader van ‘Theater De Kolk on Tour’). Speellijst: www.beumerendrost.nl
Vleermuisachtige wezen bouwen een kasteel alsof het om een reusachtige blokkendoos gaat. Dan verschijnen tussen de kantelen, uit de toren en van achter de toegangspoort letterlijk enorme blokfluiten waar een grappig samenspel uit ontstaat. Deze aftrap is de ‘logica’ voor de rest van de voorstelling.

Er verschijnen drie kantoorslaven (Van den Berg, Muller en Stassen) met hun overjarige, kolderieke baas (Beumer), wie het gelukt is om zijn personeel in het gareel te krijgen én te houden, zonder dat ze kritische vragen stellen.
Dit is het kantoor van de Maatschappij Ter Bevordering Van De Instandhouding (De MTBVDI). Hier wordt alles bewaard, eindeloos herhaald en in stand gehouden.
Als een buitenstaander (Bolczek) in dit nutteloze systeem wordt ingelijfd en durft te vragen ‘waarom doen jullie dit’ weet niemand het antwoord.
Na verloop van tijd volgen toch wat opties: ‘omdat het leuk is’, ‘omdat het interessant is’, ‘om te weten waar we vandaan komen’.

Tussen de kantooractiviteiten door, waarbij de pauze bij de koffieautomaat en het rondgooien met lepels de meest hilarische zijn, wordt het publiek op kolderieke geschiedenissenlessen getrakteerd: van absurd gesproken Middelnederlands, naar een depressieve koning en zijn Hofnar Harry, tot duellerende ridders, om vervolgens te keren naar jonkvrouwen en minstrelen en te eindigen bij een martelpraktijk zoals dat indertijd ging.

Het spel van de vijf heren is voortreffelijk, zeker het mimespel van Beumer en Bolczek. Er zijn veel originele en grappige situaties, waardoor het stuk dankzij deze humor vaart krijgt. De MTBVDI lijkt bedoeld als viewmaster naar het verleden, maar de meeste scènes lijken uit de lucht te vallen.
De voorstelling wil kinderen interesseren voor geschiedenis. Wellicht is dat doel te hoog gegrepen. De kinderen hebben zeker plezier gehad tijdens de voorstelling.

Het is de maliënkolder die de baas van de MTBVDI naar het hoofd is gestegen. Een ziekte die zich kenmerkt door dwangmatige drang alles in stand te willen houden. Want vandaag is morgen gisteren. En gisteren is vroeger. Vroeger is geweest en later wordt vanzelf vroeger. Alles moet in stand gehouden, want vroeger of later zijn we allemaal van gisteren.
Christelle Chamuleau

Geen games, gsm’s, mp3-spelers of spelconsoles in de zak van sinterklaas.

Voor Ruben wordt het een racebaan en voor Jana een turnmat en een acro-steuntje. Om allerlei kunsten mee uit te voeren.

Deze middag samen met de kinderen deeg gemaakt voor speculaas. Met goeie boter, bruine suiker en lekker veel speculaaskruiden. En nu ligt er een bolletje deeg van 535 gram te rusten in de koele berging. Tot zaterdag. Dan vullen we onze houten vormen en bakken de beste speculaas van de wereld. Voor zondag 6 december bij het ontbijt.

In december en januari kan je weer goedkoop met de trein door België reizen. Voor 9 euro spoor je in de weekends en alle dagen van de kerstvakantie heen en terug tussen twee Belgische stations.

Wij hebben alvast een dagje Brussel ingepland. Met een bezoek aan de tentoonstelling van Isabelle De Borchgrave en haar papierkunst. Wij krijgen een rondleiding door de tentoonstelling ‘Isabelle de Borchgrave -I Medici. Een Renaissance in papier!’ terwijl de kinderen deelnemen aan een een creatieve workshop met als thema ‘papier en kleur’.

En misschien gaan we dan ook nog eens naar het muziekinstrumentenmuseum of het legermuseum of naar de dino’s.

Dit jaar wordt turnclub Athena 40 en dat werd vandaag op passende wijze gevierd met een grandioos turnfeest.

Jana en de andere gymnasten waren in goede doen.

De kinderen leren op school over De Grote Oorlog. Gisteren al in de bib wat leesvoer gaan halen over WOI en vandaag, op wapenstilstand hebben we ze meegenomen naar de Westhoek. Eerst een bezoek aan het museum In Flanders Fields in Ieper en daarna nog een kerkhof bezocht van Britse soldaten.

Bobbejaanland, Halloween in Puyenbroeck, een dagje Antwerpen, Pippi Langkous de musical, Bellewaerdepark, voetbalmatch Lokeren-KV Kortrijk,… en dan vergeet in allicht nog één en ander.

En vakanties worden hier meestal afgesloten met wafels of pannenkoeken. Ook deze keer.

Nog z6s weken en het is kerstvakantie.

Het weekend voor 11 november gaan we traditiegetrouw de straat op om geld in te zamelen voor 11.11.11. Dit jaar steunt de afdeling Lochristi de Ecuadoriaanse organisatie Fenacle, een lokale belangenvereniging die komaf wil maken met een koppelbazensysteem dat lange tijd de uitbuiting van landarbeiders heeft mogelijk gemaakt.

Onze kinderen kregen ook dit jaar weer de steun van hun nichtjes en met nog twee extra vriendinnen vertrokken ze deze middag met twee kartonnen dozen vol met kaarsjes, wenskaarten, fluostiften en cacaopoeder.
Hun doel: zoveel mogelijk mensen in de Fazantenstraat overtuigen om het goede doel te steunen.

Na anderhalf uur zaten ze al door hun voorraad heen. We konden gelukkig terecht bij de plaatselijk verantwoordelijke voor extra materiaal. We kregen er niet alleen extra wenskaarten en fluostiften maar werden vergast op koffie, koekjes, chocolademelk en rijstpap. Merci Carmen!

De extra wenskaarten werden uiteindelijk allemaal verkocht en rond half zes telden we 306 euro. Een recordopbrengst. Vorig jaar moesten we het nog stellen met 174 euro.

Bedankt aan de inwoners van de Fazantenstraat voor hun milde steun.