Tweede week kerstvakantie.

Maandag – Technopolis. Met veel nieuwe experimenten in de nieuwe expo Z in 1. Zet ineen, dus.

Dinsdag – Antwerpen. Sunjata in Het Paleis. De beste musical die we de afgelopen jaren hebben gezien met schitterende vertolkingen door Dimitri Leue en Pieter Embrechts.

Woensdag – Brussel. Ontmoeting met Isabelle de Borchgrave in het Brusselse Jubelpark. Prachtige tentoonstelling met historische kostuums vervaardigd uit papier.

Donderdag – Lochristi. Oudejaarsavond met vrienden.

Omdat het menu van kerstavond bij iedereen in de smaak viel, hebben we het op oudejaar nog eens overgedaan. Alleen de zalm en kabeljauw werden vervangen door tongrolletjes.

Vrijdag – Gent. Nieuwjaarsdag vieren we met de familie langs mijn vaders kant. Karen en Remco hadden opnieuw voor een verrassend mooie aankleding gezorgd.

Zaterdag – Lochristi. Soldenshopping.

Zondag – Gent. Schaatsen in Kristallijn.

De vakantie werd afgesloten op de schaatsbaan Kristallijn in Gent. Althans door Sophie en de kinderen. Ik vond het veiliger om in de cafetaria een koffie te drinken en een boek te lezen:
Things the Grandchildren Should Know van Mark Oliver Everett. Een behoorlijk interessant boek, trouwens.

De kerstvakantie zit er alweer op en het was zodanig druk dat ik amper de tijd gevonden heb om achter de computer te kruipen.

Maar kijk, één van mijn goede voornemens voor dit jaar is om opnieuw wat meer blogberichten de wereld in te sturen.

Dit wordt het eerste bericht van 2010 ook al gaat het over de laatste dagen van 2009. Een eerste update over de kerstvakantie van 2009.

De kerstvakantie begon voor Jana in het Gentse Kuipke op het Gymgala met een Meet and Greet met enkele atleten.

Het eerste weekend van de vakantie was tevens een weekend van sneeuw, veel sneeuw eigenlijk. En net zoals zovelen hier in ‘t dorp deden we op zondag onze boodschappen te voet. Door de sneeuw, zonder slee want die waren overal uitverkocht.

De eerste vakantieweek volgde Ruben een basketstage en Jana ging naar Ketnet Freeze en nodigde een vriendinnetje uit.

Kerstavond vierden we traditioneel met de familie. Het menu kon je hier vorige week al lezen, de foto’s hadden jullie nog tegoed.

Bij de warme hapjes waren er dit jaar ook bladerdeeghapjes met zelfgemaakte pesto.

Sophie zorgde voor de aankleding van de feesttafel. Dit jaar waren we met 16.

Voor de kinderen was er tomatensoep met massa’s balletjes

Voor de rest, witloofsoep met Boursin en julienne van Breydelham

Het voorgerecht met geitenkaas in filodeeg, oesterzwammen, rucola en waterkers

en toen was er het hoofdgerecht en ijstaart en koekjes en al, en vergaten we foto’s te nemen.

Sprankelend aperitief met warme en koude hapjes

-

Witloofsoepje met Boursin en Julienne van Breydelham

Huisgemaakt broodje

-

Slaatje van rucola, aardpeer en oesterzwammen met geitenkaasje in filodeeg

-

Duo van kabeljauwhaasje en zalmfilet in papillot met lentegroenten

Pomme Duchesse

-

Ijstaart met een hartje van frambozensorbet

-

Mokka met huisbereide kerstkoekjes

Foto’s volgen

Moby Live in Leuven 2005 en Frank Boeijen Live in Antwerpen 2003. Twee DVD’s  van 2 muzikale talenten voor nog geen 6 euro ‘t stuk.

Af en toe kan je daar toch kloppen doen in die veel te grote rode winkel met veel te veel volk en veel te schreeuwerige reclame.

Ook dit jaar is onze agenda voor de kerstvakantie een mooie collage van sport, kunst, theater, wetenschap en ontspanning.

Jana zag dit weekend toptalent op het Gymgala in het Gentse Kuipke en mocht vandaag voor het eerst overkop gaan op Anubis The Ride in Plopsaland De Panne.

Ruben is intussen onder leiding van enkele topspelers van Optima Gent zijn basketvaardigheden aan het vervolmaken op een basketstage. Vandaag zagen ze Sam Van Rossom bezig en later deze week krijgen ze training van Henk Pieterse.
En zaterdagmiddag is er volleybal in Sint-Niklaas: Flanders Volley Gala met internationale topclubs en wij hebben kaartjes en een “meet en greet” en al.

Maandag staat wetenschap centraal met een bezoek aan Technopolis samen met enkele klasgenootjes. Een dikke merci aan  Het Nieuwsblad voor de gratis tickets.

Dinsdag met de nichtjes naar Sunjata in Het Paleis in Antwerpen en de dag nadien naar Brussel voor een workshop en rondleiding op de expo van Isabelle de Borchgrave.

Tussendoor wordt er hier ook volop gevierd, komen vriendjes en vriendinnetjes op bezoek, wordt er een hartig potje gekookt en vinden we ook nog de tijd om pakjes open te doen.

En ze willen deze vakantie ook nog eens ijsschaatsen.

Onze twee weken vakantie zijn weer goed gevuld. Maar je hoort ons niet klagen. Zeker niet.

Zaterdagavond feest gevierd en lekker gegeten bij den Griek (Athene) in de Vlaanderenstraat. De eerste verdieping was volledig voor ons gereserveerd. Er was mezze, moussaka, Griekse gastvrijheid, en sommigen dansten zelfs de sirtaki. Ook de kinderen hadden het enorm naar hun zin met de goedlachse en grappige garçons.

Een dikke merci aan Lut en Philippe !

Ik herinner me nog toen ik in 1992 voor het eerst “Dit is mijn huis” hoorde van De Mens. Een nummer dat bleef hangen en ik weet nog dat ik naar de platenboer rende om de full-cd te kopen. En nu, 17 jaar later werd ik opnieuw ontroerd. Deze keer door Frank Vander Linden die helemaal solo door Vlaanderen trekt. Vrijdagavond zorgde hij in het CC van Lokeren voor kippenvelmomenten. Ontroerend mooi en wat een sympathieke kerel. Prompt zijn solo cd gekocht, die hij zowaar signeerde. Op de thermometer in de auto stond deze morgen -4,5 maar met deze cd kreeg ik het meteen warm.

Zelden zo absurd en grappig kindertheater gezien als Maliënkolder, vorige zaterdag in de Kopergietery. Het stuk had een heel hoog Monty Python gehalte en was uiterst origineel. Ik kan het zelf niet beter samenvatten dan de recensie die ik vond op de Nederlandse website :

Maliënkolder is een ernstige ziekte
Middeleeuwen en waanzin van alle tijden
Familievoorstelling: Maliënkolder (8+). Van: Toneelschap Beumer & Drost. Spel: Loek Beumer, Chris Bolczek, Maurits van den Berg, Sacha Muller, Sjors Stassen. Regie: Gijs de Lange. Gezien: 30 oktober 2009, theater Kleintje Kolk in Assen (in het kader van ‘Theater De Kolk on Tour’). Speellijst: www.beumerendrost.nl
Vleermuisachtige wezen bouwen een kasteel alsof het om een reusachtige blokkendoos gaat. Dan verschijnen tussen de kantelen, uit de toren en van achter de toegangspoort letterlijk enorme blokfluiten waar een grappig samenspel uit ontstaat. Deze aftrap is de ‘logica’ voor de rest van de voorstelling.

Er verschijnen drie kantoorslaven (Van den Berg, Muller en Stassen) met hun overjarige, kolderieke baas (Beumer), wie het gelukt is om zijn personeel in het gareel te krijgen én te houden, zonder dat ze kritische vragen stellen.
Dit is het kantoor van de Maatschappij Ter Bevordering Van De Instandhouding (De MTBVDI). Hier wordt alles bewaard, eindeloos herhaald en in stand gehouden.
Als een buitenstaander (Bolczek) in dit nutteloze systeem wordt ingelijfd en durft te vragen ‘waarom doen jullie dit’ weet niemand het antwoord.
Na verloop van tijd volgen toch wat opties: ‘omdat het leuk is’, ‘omdat het interessant is’, ‘om te weten waar we vandaan komen’.

Tussen de kantooractiviteiten door, waarbij de pauze bij de koffieautomaat en het rondgooien met lepels de meest hilarische zijn, wordt het publiek op kolderieke geschiedenissenlessen getrakteerd: van absurd gesproken Middelnederlands, naar een depressieve koning en zijn Hofnar Harry, tot duellerende ridders, om vervolgens te keren naar jonkvrouwen en minstrelen en te eindigen bij een martelpraktijk zoals dat indertijd ging.

Het spel van de vijf heren is voortreffelijk, zeker het mimespel van Beumer en Bolczek. Er zijn veel originele en grappige situaties, waardoor het stuk dankzij deze humor vaart krijgt. De MTBVDI lijkt bedoeld als viewmaster naar het verleden, maar de meeste scènes lijken uit de lucht te vallen.
De voorstelling wil kinderen interesseren voor geschiedenis. Wellicht is dat doel te hoog gegrepen. De kinderen hebben zeker plezier gehad tijdens de voorstelling.

Het is de maliënkolder die de baas van de MTBVDI naar het hoofd is gestegen. Een ziekte die zich kenmerkt door dwangmatige drang alles in stand te willen houden. Want vandaag is morgen gisteren. En gisteren is vroeger. Vroeger is geweest en later wordt vanzelf vroeger. Alles moet in stand gehouden, want vroeger of later zijn we allemaal van gisteren.
Christelle Chamuleau

Vandaag begint in Kopenhagen de klimaattop, maar blijkbaar is niet iedereen het eens over de opwarming van de aarde.

Tijdens mijn zoektocht op het web, lees ik verrassende dingen, zoals

De ijskap rond de Noordpool is het afgelopen jaar niet gesmolten maar juist aangegroeid. ‘Dat hele verhaal van de milieubeweging dat automobilisten verantwoordelijk zijn voor de opwarming van de aarde is nonsens’, aldus geofysicus Adriaan Broere (74) uit Goor. ‘De invloed van de mensheid op het klimaat is te verwaarlozen’.

of nog

‘Het is trouwens nog maar de vraag of die ijskappen door de opwarming van de aarde wel smelten. Door de stijging van de temperatuur zal namelijk de verdamping toenemen met als gevolg meer neerslag, die op de polen naar beneden komt in de vorm van sneeuw. De sneeuw- en ijsmassa’s op de polen zullen juist aangroeien in plaats van afnemen. Recente satellietwaarnemingen hebben dat ook aangetoond.’

en ook dit

Meer dan 17.000 wetenschappers, klimatologen en meteorologen hebben op 1 mei 1998 de Oregon Petitie ondertekend waarin stelling wordt genomen tegen deze verkeerde voorstelling van zaken. Iets dergelijks is ook gebeurd met een verklaring die in Heidelberg is opgesteld en door 4000 Europese wetenschappers werd gesteund.

Boeiend. Straks eens verder zoeken naar die Oregon Petitie en zo. En dit document eens aandachtig lezen.

Voor alle duidelijkheid: ik blijf ervan overtuigd dat we iets moeten doen aan de opwarming, maar het zijn toch opmerkelijke beweringen.

Geen games, gsm’s, mp3-spelers of spelconsoles in de zak van sinterklaas.

Voor Ruben wordt het een racebaan en voor Jana een turnmat en een acro-steuntje. Om allerlei kunsten mee uit te voeren.