Lek (Part II)

Ik heb het al gehad over het electronische prikbord op het werk. Vandaag heeft het nog maar eens zijn nut bewezen. Ik had immers een lift nodig tot aan de verlichtingspaal waar mijn fiets (hopelijk nog altijd) vastgebonden was. Ik kreeg vrij snel een reactie op mijn oproep. Ingrid zou mij een lift geven. In de auto bleek dat haar kindjes ook op Sint-Jozef zitten en dat haar man ook op Volvo werkt en dat het zoontje van haar schoonbroer bij ons Jana in de klas zit en dat, en dat, en dat, …. Zo kom je nog eens iets te weten.

Ik had om iets voor vijf een afspraak met fietsherstelaanhuis aan de bewuste verlichtingspaal. Mijn fiets in de camionette, ik vooraan en de sympathieke fietshersteller bracht me naar huis en herstelde binnen het half uur mijn fiets. Een echte aanrader zo een fietshersteller die aan huis komt. Toen we op weg naar huis wat aan het babbelen waren, bleek dat zijn broer nog in mijn klas gezeten heeft.

Ja, de wereld is klein… Maar ik zou hem niet willen stofzuigen (ooit eens gehoord van Stijn Meuris, en ik vond dat wel een toffe “one-liner”)

Een bewogen dag, maar nu kan ik een beetje op adem komen. Ruben en de buurjongens hebben me opgeëist als spinnenvanger. En ik heb zo de indruk dat er deze tijd van het jaar massa’s spinnen te vinden zijn.

Lek (Part I)

Vandaag eindigde mijn dagelijkse fietstocht naar het werk al na 4 kilometer. Lekke band. Na wat gevloek, mijn fiets stevig vastgebonden aan een verlichtingspaal en dan iets gedaan wat ik in jaren niet meer gedaan heb : liften. Sommigen hebben mij misschien wel herkend 🙂 Wie me zeker herkende was Inge : ze bood me een lift aan tot aan de bushalte recht tegenover de Colmar. Toch een goede kilometer 😉 Daar kreeg ik na drie minuten al een nieuwe lift. Een behulpzame moeder van twee dochters en een zoon. Ze geeft Aardrijkskunde in het volwassenenonderwijs in Sint-Amandsberg en bood me een lift aan tot net voorbij bakkerij Bundervoet. Na al mijn miserie had ik toch twee lekkere koeken verdiend, dus een betere stopplaats kon ik me niet wensen. Na de tussenstop bij de bakker met bus 72 naar Gent-Zuid. Een aangename busreis en zo kwam ik nog eens voorbij de Sint-Annakerk die ik eigenlijk nog niet echt goed bekeken had sinds de restauratie.

Om Iets over half negen was ik op het werk. Niet slecht toch na een fietstocht, autoreis, bustocht en voettocht.