Circus

Ze stonden in een verlaten hoekje in de Fun in Wetteren, want ze worden bijna niet verkocht, wist de verkoopster ons te vertellen : twee paar houten stelten.
Sinds vandaag zitten we hier met twee aspirant-steltlopers. En ik vermoed dat ze binnenkort ook nog zullen vragen om een diabolo.
Die workshop circustechnieken heeft zo zijn sporen nagelaten.

Gentse Feesten 2007

In navolging van de cijfers op gentblogt, ook wat cijfermateriaal i.v.m. onze feesten

10 dagen in Gent rondgelopen
928 foto’s getrokken
6 artikels voor gentblogt geschreven
58 foto’s doorgestuurd naar gentblogt
8 voorstellingen van het Internationaal Straattheaterfestival volledig gezien
5 theatervoorstellingen indoor bijgewoond

en dan vergeet ik nog de openingsstoet, een wandeling bij de Augustijnen, allerlei workshops met de kids, de poppenkast met pierke pierlala, een bezoek aan het MIAT en boombal voor kids en waarschijnlijk nog één en ander

We hebben ons 10 dagen lang flink geamuseerd en we tellen al af naar 19 juli 2008.

Pierke Pierlala

Wij hebben gisterenavond gelachen met Loebas en de kindjes deden dat ’s middags met Pierke Pierlala. We waren goed op tijd, er was de hele middag een stralende zon en er waren vriendinnetjes uit de klas. Meer heeft een mens niet nodig.

dsc_4708.jpg

dsc_4700.jpg

Loebas

Bij ons spelen de Gentse Feesten zich vooral af tussen 10 uur ’s morgens en 18 uur ’s avonds. Met twee jonge kinderen is het niet zo evident om tot stukken in de nacht rond te hangen op Polé Polé of op de Vlasmarkt.
Maar we houden er aan om minstens twee keer een avondvoorstelling mee te pikken zonder kinderen. Voor dit jaar hadden we reeds midden juni bij het verschijnen van het programmaboekje een kruisje gezet naast Walschaerts en Katinka en naast “Loebas” van en door Henk Rijckaert.
Henk haalde in 2002 de finale van het humorologieconcours en kaapte 3 jaar later op datzelfde festival de publieks- en persoonlijkheidsprijs weg. Met Loebas brengt hij zijn eerste avondvullende voorstelling.
Voor een zo goed als uitverkochte zaal hebben we deze avond een fantastische show gezien van een enorm energieke Henk. In een bijzonder grappig en herkenbaar stukje over wat er gebeurt met het menselijke brein net voor je valt met een watermeloen onder de arm, werd het me ook duidelijk waarom hij vorig jaar de finale haalde van Cameretten, het oudste en één van de grootste cabaretfestivals van Nederland. Dit was pure klasse !
Dat Henk beschikt over een uiterst creatief brein werd duidelijk toen hij ons enkele tips aan de hand deed over plastische chirurgie. Ik ga de tips hier niet navertellen want dat zou afbreuk doen aan de show, maar ze zorgden voor hilarische momenten.
De voorstelling bleef boeien en dat zal allicht ook veel te maken hebben met het feit dat Henk een gewone jongen is, die het aankan om verschillende personages door elkaar te spelen zonder dat het ongeloofwaardig of te geforceerd lijkt. Absurditeit en ontroering waren perfect gedoseerd, ook tijdens de nummers waarin de Gentse comedian zichzelf begeleidt op akoestische gitaar.

Het bisnummer leek in het begin op een flauw mopje over Spiderman en Superman op café maar werd uiteindelijk een mooi staaltje van vertelkunst.

Met het enorme aanbod aan humor dit jaar was het niet makkelijk kiezen, maar we hebben dit jaar de kruisjes bij de juiste voorstellingen gezet.

Internationaal Straattheaterfestival

Gisteren is het Internationaal Straattheaterfestival van start gegaan. Het festival vindt plaats op verschillende lokaties in Gent, maar wij kiezen meestal voor het Spaanskasteelplein en de Sint-Baafssite. Je kan er in alle rust genieten van de voorstellingen.
Deze middag de walking act van Cirque Marginal gezien. Een show met een steltloper, enkele jongleurs en acrobaten van de circusplaneet die best te genieten was.
Daarna was het de beurt aan Cirque Cirq’ul’aire met Kast’Art. Centraal in deze voorstelling is een kastje waaruit vanalles te voorschijn springt : diabolo’s, kegels en helemaal bovenaan zelfs een vogeltje. We zagen acrobatie en  jongleerkunsten die net iets anders waren dan wat we gewend zijn. Alleen jammer dat door een plotse regenvlaag de show vroegtijdig beëindigd werd.
Zondag proberen we het nog eens opnieuw. Morgenmiddag naar Pierke en ’s avonds naar Henk Rijckaert.

dsc_4631.jpg

dsc_4640.jpg

dsc_4673.jpg

dsc_4679.jpg

Tuig

Die avond in de Capitole. We zaten rustig met onze kindjes op rij 26. De rij voor ons bijna volledig leeg, behalve dan twee koppels op het einde van de rij. Een meevaller en zo waren we zeker dat ook ons Jana alles goed zou kunnen volgen.
Iets over half zeven begint de voorstelling en komen de twee dames die daarnet nog op het einde van rij 25 zaten met heel hun lijf voor ons Jana zitten.
Sophie tikt even op de schouder van de vrouw en vraagt beleefd of ze zich even wil verplaatsen zodat ons Jana ook de voorstelling kan volgen. De vrouw reageert niet echt en blijft gewoon zitten. Na herhaaldelijk aandringen van Sophie en omdat haar vriendin blijkbaar toch iets minder egoïstisch is, verzet de vrouw zich toch en heeft Jana terug zicht op het podium. De voorstelling is dan wel al 5 minuten bezig.
Tijdens de pauze zeggen de vrouwen niets, maar word ik plots aangesproken door één van de mannen. Aangesproken is eigenlijk niet het juiste woord, het was eerder afgeblaft. Of ik misschien “nen keer mee noar buite wilde goan” en “wa est jonk ?”
Ik hield me kalm en bleef rustig zitten.
Na de pauze hebben we ze niet meer gezien, maar toen we na de voorstelling de Capitole buitenkwamen, stond die man toch wel… Neen, beste lezer. Alles is goed afgelopen. En bij het buitengaan ben ik nog een ex-collega tegengekomen en hebben we nog wat staan babbelen met andere winnaars uit ons dorp.

De kindjes vonden het alvast een leuke voorstelling en ik denk dat wij onze avond zullen blijven associëren met die “egoïstische trut van rij 25”