iPod Touch

Sinds april 2006 ben ik een tevreden gebruiker van een iPod. Een lichtgroene iPod Mini van 4 GB om precies te zijn. Gewonnen met een wedstrijd om nog iets preciezer te zijn.
De iPod Mini heeft eigenlijk niet zo lang bestaan; hij werd al heel snel opgevolgd door de Nano, en ook van dat model zijn ze nu al aan de zoveelste generatie.
Al een tijdje geleden, heb ik mijn oog laten vallen op de iPod Touch en sinds vorige week is daar nu ook een nieuwe, nog plattere versie van beschikbaar.


Deze voormiddag zag ik een exemplaar van de Ipod Touch liggen in de vitrinekast van de Carrefour in Oostakker. Ik vroeg aan de verkoper of dit om het nieuwe model ging. Hij verzekerde me dat dit het laatste nieuwe model was.
Omdat hij redelijk goed geprijsd stond, aarzelde ik niet en rond 9:00 deze ochtend ging ik over dat de aankoop van mijn spiksplinternieuwe iPod Touch, nieuwste model. Ik had nog een paar Happy Days bonnen van 10 euro elk, en ook nog een pak Supreme cadeaubonnen op zak. En omdat deze bonnen geen al te lange geldigheidstermijn hebben, was ik blij dat ik ze bij deze aankoop eindelijk kon gebruiken.
Welgeteld 5 minuten ben ik de trotse eigenaar geweest van mijn nieuwe speelgoed.
Toen ik in de auto de verpakking opende, zag ik aan de zijkanten van de iPod geen volumeregelaars, en deze zijn net zo kenmerkend voor de nieuwste iPod Touch.
Dan maar terug naar binnen. De verkoper was enigszins verbaasd. Hij had pas 2 maanden geleden deze modellen binnengekregen en dacht dat dit de nieuwste versie was.
Ik vertelde hem dat het nieuwste model pas vorige week door Steve Jobs was voorgesteld.
Goed, ik heb zonder veel gedoe mijn geld teruggekregen.

Mijn bonnen heb ik op die manier wel kunnen omzetten in harde valuta, maar op mijn iPod zal ik nog wat moeten wachten. Tenzij ik er eentje win, natuurlijk.

Tolwagen, DNA en Geronimo.

Het is weer jaarbeurs in Gent, allee ja, tegenwoordig heet dit Accenta. De jaarbeurs roept bij mij automatisch het beeld op van mensen die zeulen met zakken vol yoghurt van Inex en speculaasjes en madeleintjes van Corona-Lotus. Of standhouders met keukenrobots en dweilen, en een glimmende rode motorkap waarop de nieuwste autowax wordt gedemonstreerd.
Maar deze middag heb ik samen met de kinderen de jaarbeurs op een totaal andere manier ervaren.
Aan de stand van de politie hebben twee agenten in dienst me weten te overtuigen om een paar keer over kop te gaan in een tolwagen, of hoe heet zo’n auto die ze een paar keer rond zijn as laten draaien. Net niet lang genoeg om volledig misselijk te worden, maar het was een onvergetelijke ervaring. En ik denk dat mijn medepassagier er net zo over denkt. Nietwaar, Sue ?
Daarna hebben de kinderen DNA ‘bereidt’ uit een stukje tomaat. In een witte schort en met blauwe chirurghandschoenen mochten ze aan de stand van de VIB zelf experimenteren.
En ze zijn er perfect in geslaagd om het DNA uit een tomaat zichtbaar te maken.

 Voor wie het thuis ook eens wil proberen, dit is het “recept”

1/3 tomaat
5 ml. afwasmiddel
1 teelepel zout
45 ml. water

dit allemaal samengieten en 15 sec. mixen
vervolgens filteren door een koffiefilter
in een buisje gieten en bij 0,5 ml van deze oplossing 1 ml. alcohol toevoegen
zachtjes (zeker niet te hard) schudden en er komt een soort rode DNA-ketting tevoorschijn

De kinderen vonden het in ieder geval superspannend

Om 17:00 kwam Geronimo Stilton himself boeken signeren. Weinig volk en zo had hij voldoende tijd om in ieder boek een bijzonder tekstje te schrijven.

Het werd een totaal andere belevenis van Accenta en bovenal eentje om te onthouden.

Ook dit weekend komt Geronimo nog op bezoek en in hal 7 kunnen kinderen ook de volgende dagen nog flink experimenteren.

Een aanrader.