Frygtelig lykkelig

Dinsdag start het Filmfestival Van Vlaanderen, en we hebben alvast kaartjes besteld voor Terribly Happy, een Deense film van Henrik Ruben Genz.

Robert, een politieman uit Kopenhagen, wordt omwille van een professionele fout tijdelijk naar een provinciestadje gestuurd. Terwijl alweer een trage, bewolkte dag ten einde loopt in Zuid-Jutland, bekijken de inwoners de aankomst van de jongeman uit de grote stad met een tevreden en nieuwsgierige blik op hun gesloten gezicht. De politieman, die alles volgens het boekje doet, ontdekt beetje bij beetje de lokale gewoonten en begint aan te voelen dat er verontrustende geheimen verborgen zitten achter de façade van wat een heel gewoon provinciaals leventje schijnt te zijn. Dit groteske drama, dat elementen gebruikt uit het misdaad-, western- en horrorgenre, valt op door zijn originele stilering en betoverende evocatie van de atmosfeer waarvan de gestoorde gemeenschap doordrongen is.

En eigenlijk hadden we ook graag Stella gezien, maar de voorstelling voor zondagavond is al volzet. En ook Safety Last op zaterdagnamiddag is bijna volzet.

Straks nog eens het programma bekijken, maar nu is er Witse.

De Kleine Avonden

Terwijl half muziekminnend Vlaanderen in het Antwerps Sportpaleis zat voor het optreden van Coldplay, hielden wij het bij een bescheiden voorstelling met nieuw nederlandstalig talent in het Cultureel Centrum van Hamme : De Kleine Avonden.
Drie Nekka-finalisten van vorig jaar speelden anderhalf uur lang het betere nederlandstalige lied. Van Hannelore Bedert wisten we al dat het een zeer getalenteerde muzikante is, maar ook De Anala Fase en Les øffs wisten ons te verrassen.
Anna en Joeri van De Analse Fase brachten sterke nummers met fragile teksten en ook de vijf muzikanten van  Les øffs klonken enorm harmonieus.
Een meer dan geslaagde avond, alleen jammer dat er zo weinig volk was.

En kijk, op youtube vond ik een filmpje van Hannelore Bedert tijdens de Nekka nacht van dit jaar. Kippenvel, toch?