San Cristobal – Palenque

Mooi, dat wel, maar lastig met al die drempels en haarspeldbochten.
De tocht door de bergen van San Cristobal naar Palenque zit er op.
Onze volgende ritten zijn langs bredere, rechte wegen. Met veel minder topes of verkeersdrempels. En geen kinderen die plots een draad met wat vlaggetjes over de weg spannen om je te doen stoppen en je bananen, ananas of andere plaatselijke lekkernijen proberen te verkopen.

 

 

Aqua Azul & Misol-Ha

Dag 8. Jana heeft vandaag wat last van maag en darmen. Dat kan je tegenkomen op verre reizen. Op het moment dat ik dit schrijf, is ze gelukkig al weer tip top in orde. Het heeft niet langer dan een dag geduurd.

Op onze terugweg van San Cristobal naar Palenque stonden Aqua Azul en Misol-Ha op het programma.

Eerste stop: Aqua Azul. Een reeks brede watervallen en helder blauwgroen water omringd door een tropisch bos.

Tweede stop: Misol-Ha. Minder toeristen hier, maar eigenlijk indrukwekkender dan Aqua Azul. Een waterval waarbij het water van 25 meter hoogte spectaculair naar beneden stort.

Chamula & Zinacantan

In San Cristobal zijn er verschillende reisbureaus die uitstappen organiseren naar de naburige dorpen Chamula & Zinacantan. Voor 200 pesos/persoon brengen ze je in een busje naar de 2 dorpjes en een gids zorgt voor wat uitleg in het Spaans.

Of je organiseert op eigen houtje de uitstap, wat het net iets avontuurlijkers maakt.

Wij kozen voor het laatste. Een taxi bracht ons naar Chamula.

De indiaanse gemeenschap in Chamula is allergisch voor foto- en videocamera’s. Ze geloven dat bij het nemen van een foto de ziel uit hun lichaam wordt onttrokken. Sophie slaagde er toch in een paar foto’s te nemen.
Wat ons zeker lang zal bijblijven is de sfeer in de kerk: er branden daar duizenden kaarsjes die vakkundig door de plaatselijke bevolking met wat kaarsvet worden neergezet. En dan zitten ze urenlang bij de kaarsen te bidden, terwijl ze cola of andere frisdank rond de kaarsjes gieten. Of ze nemen een levende kip bij de poten en zwaaien ermee over de kaarsen. Heel uitzonderlijk en ook de kinderen waren danig onder de indruk.

Vanuit Chamula reden we naar Zinacantan. Deze keer met een Mexicaan die ons weliswaar tegen betaling een lift aanbood. Een officieuze taxi als je wil.

In Zinacantan zelf viel niet zoveel te beleven, maar goed, de klederdracht was hier wel weer totaal anders, en het lag toch op onze terugweg naar San Cristobal.

;

Geen taxi’s te bespeuren in Zinacantan, maar gelukkig wees Jana ons op een auto waaruit mensen stapten die de chauffeur wat pesos gaven. Opnieuw een officieuze taxi, dus. Hij bracht ons wel snel naar San Cristobal.

Voor 260 pesos (incl. bezoek aan de kerk in Chamula) deden we de uistap die anders 800 pesos kost. Op eigen tempo. Zonder touroperator.