Trein

Als je iets wil zien van een land, moet je soms een stukje reizen. Dat kan met een binnenlandse vlucht of – als het iets economischer kan – met het openbaar vervoer.
Op donderdag 24 juli maakten we een treinrit van bijna 10 uur. Het ideale moment om wat uit te rusten, een goed boek te lezen en te genieten van het landschap.

Van ons hotel naar het station met de tuktuk.

DSC_3484

DSC_3490 DSC_3491 DSC_3493

In het station werd een dief achterna gezeten. Voor onze voeten smeet hij een zak lege flesjes heel hard op de grond. Glasscherven overal in het rond.
Jana was heel hard geschrokken. Gelukkig hebben we geen scherven op ons gekregen. Net niet eigenlijk. Je moet soms een beetje geluk hebben.

De treinrit zelf verliep verder zonder problemen. Alleen het eten mocht iets minder pikant. Indische curry met rijst en kip. Maar de curry was eigenlijk niet te eten.
DSC_3495 DSC_3502

DSC_3510
Rond 8 uur ’s avonds kwamen we aan in Chiang Mai, ongeveer 700 kilometer ten noorden van Bangkok.

 

Chiang Mai is de tweede grootste stad van het land. Best gezellig zo op het eerste gezicht.

’s Avonds nog een snelle hap bij een Nederlander recht tegenover het hotel.

 

Lekkel

Vanaf dag één werd duidelijk dat het hier enorm lekker eten is. Gebakken rijst, bami, paksoi, garnalen,…
In Bangkok aten we in een plaatselijk restaurant voor 6 euro, frisdrank inbegrepen. 6 euro voor 4 personen.
Op de toeristische plaatsen en winkelcentra is het wel wat duurder, maar nog steeds een stuk goedkoper dan bij ons.

Omdat we nogal veel uitstappen doen die een hele dag duren, is de lunch vaak inbegrepen. Die lunch is dan altijd in iets kleinere, plaatselijke restaurants.
En dan doen ze hun uiterste best om voor ons iets lekkers te maken. Met veel liefde gemaakt altijd. En soms ook wel een beetje speciaal.

In Ayutthaya bijvoorbeeld. Super lekker opnieuw en ook een merkwaardig dessert. Een soort lichtgroene pannenkoek gevuld met iets dat naar suikerspin smaakt.

DSC_3281Toen we ’s avonds buiten rondliepen, werd duidelijk dat lange suikerdraden hier de plaatselijke specialiteit zijn.
We zagen hoe een soort plakkerige suikerstroop vakkundig werd omgetoverd tot lange lekkere suikerdraden.

DSC_3457 DSC_3462

DSC_3429

 

 

Ayutthaya

Het was een paar uur rijden naar Ayutthaya, een oude stad gesticht in de 14e eeuw. Ooit was het hier allemaal pracht en praal, maar tegen het einde van de 18e eeuw brachten de Birmezen de stad ten val en trad het verval in.
Nu vind je hier massa’s ruïnes van de oude stad tussen de gebouwen van het huidige Ayutthaya.

Oude tempels, ooit helemaal in het wit en met goud.

Deze diashow vereist JavaScript.

De brug over de Khwae Yai

De eerste spoorbrug over de Khwae Yai was van hout en werd gebouwd door geallieerde krijgsgevangenen en Aziatische dwangarbeiders. In 1943 werd er een ijzeren brug gebouwd, die vanaf 1944 herhaaldelijk werd gebombardeerd door de Amerikaanse luchtmacht.
In 1945 werd de brug buiten bedrijf gesteld.
Na de oorlog werd de beruchte spoorbrug onsterfelijk gemaakt in David Leans film The Bridge on The river Kwai (1957).

DSC_3216 DSC_3221 DSC_3238

Wij bezochten de brug ’s morgens vroeg.
Net als in de rest van Thailand ook hier weinig toeristen. Eerder dit jaar was er onrust in Thailand en betogingen en protesten in Bangkok waardoor heel wat toeristen het land vermijden. En dat merk je hier zeer goed. Heel weinig Europese toeristen.

Maar van onrust hebben wij hier gelukkig nog niets gemerkt.