Van Lovina naar Sidemen

Op onze lange tocht van Lovina naar Sidemen bezochten we nog enkele tempels. Allemaal toch weer anders.

Het waterpaleis, met grote stenen om over het water te lopen

De Lempuyang tempel op de Seraya heuvel. Zo goed als geen toeristen hier, misschien omdat het een eind stappen is bergop.
En ook de weg ernaartoe met de auto was vrij steil en lastig.

En het was al namiddag toen we aankwamen bij de Pura Besakih, de moedertempel. Het is de grootste tempel van Bali en hier zag je dan ook al wat meer toeristen.
De tempel op zag was zeker de moeite al zullen we ons bezoek aan de moedertempel vooral blijven herinneren als de dag dat we alle moeite deden om plaatselijke gidsen van ons af te slaan.
Zonder gids zou je zogezegd niet bij de tempel geraken. Het is ons toch gelukt, ook al hebben we heel hard ons best moeten doen en werden we zelfs beledigd als “bad people” toen we de trap van de tempel opliepen.

Het was rond half 5 toen we uiteindelijk na wat omwegen aankwamen in ons hotel.
Het adembenemende uitzicht, de rust, de uiterst gezellige kamers, het lekkere eten,… deden ons al snel vergeten dat de weg hiernaartoe niet over rozen liep.

Gunung Agung

We wisten dat maandag 27 juli een lastige dag zou worden. Lastig omdat we heel wat kilometers moesten afleggen. Onze chauffeur maakte het nog wat lastiger. Maar liefst 3 keer nam hij de verkeerde weg. Hij vergat zelfs om onze planning te volgen. Sophie had alles nochtans heel duidelijk op papier gezet en haar uitgewerkt plan bij aanvang van de rit aan onze chauffeur overhandigd.
Maar dat weerhield ons er niet van om toch onze plannen uit te voeren, soms met wat vertraging.

En die chauffeur moet ons niet meer komen oppikken. We hebben alles al geregeld en woensdag doen we het met iemand anders.

Mooie uitzichten wel onderweg.

De vulkaan Gunung Agung is zodanig groot, dat je hem van zowat overal op het eiland kan zien. Zelfs met een mindere chauffeur 😉

DSC_6570

Dolfijnen

Het was heel vroeg opstaan die zondag. Om kwart voor zes werden we opgehaald aan ons hotel zodat onze boot voor zonsopgang kon vertrekken.
Tientallen toeristen hadden hetzelfde idee en de ene boot na de andere vertrok voor een tocht van 2 uur met als doel de passagiers zoveel mogelijk spelende dolfijnen te laten zien.
OK, misschien waren er soms wel wat teveel boten maar we hebben in ieder geval meerdere keren dolfijnen van dichtbij gezien.
En hé, we hadden geluk met onze “kapitein”. Toen de meeste boten al waren teruggekeerd en het iets rustiger werd, zagen we niet alleen dolfijnen maar werden we ook nog getrakteerd op uitzonderlijk mooie koralen.

Het was half negen toen we konden genieten van een prachtig ontbijt. Met lekkere pannenkoeken, aardbeienjam en hagelslag. Het zal jullie allicht niet verbazen dat het hotel wordt uitgebaat door Nederlanders.