Snorkelen

In Bali wou het snorkelen niet echt lukken. Bij mij althans. Sophie en de kinderen hadden er geen problemen mee.

In Karimunjawa kon ik nog eens opnieuw proberen. En deze keer was het beter. We hadden ook een ervaren gids mee. Nu kon ik ook meegenieten van al dat onderwaterpracht.

Ik ga hier niet beweren dat ik een echte waterrat geworden ben, maar het was best wel de moeite.

 


 

Een hutje op het strand

Zaterdag vertrokken we om 10:00 met de boot vanuit Jepara naar Karimunjawa. De tickets hadden we vooraf al gereserveerd. Je kon kiezen tussen een trage overtocht van 5 uur, of de snelle versie die je in 2 uur aan de overkant brengt. Wij kozen voor de laatste.

De zee was woelig die dag. Ik heb al veel gevaren maar ben nog nooit zeeziek geweest. Deze keer dus wel. Zweten, misselijk, overgeven,… Ik zag nog niet echt groen, maar het scheelde niet veel. Ik heb alle toiletten van de boot gezien. Het was aftellen tot we aanmeerden.

Eenmaal aan land voelde ik me opnieuw ok. Maar kijk, de overtocht was dan wel de hel, het eiland zelf was dan weer de hemel.

We hadden een hutje op het strand. Behalve een vriendelijk Nederlands gezin en een Spaans koppel, waren we de enige toeristen in het kleine gezellige resort Omah Alchy.

Een prima gastheer ook. Alles was goed geregeld en het eten was top.

We hadden onze eigen aanlegsteiger en er lagen kayaks klaar.

image image image image image image