Met mes en vork

Zoals ik wel vaker doe, sprong ik deze morgen even binnen bij bakkerij /tea-room Fevery aan de Brabantdam om een lange suisse te halen. Niets bijzonders, hoor ik jullie al denken. En wat die lange suisse betreft, is er inderdaad niets bijzonders.
Maar aan een tafeltje in de hoek van de taverne zag ik iets dat ik nogal bijzonder vond. Drie chique dames, je weet wel met een mantelpakje, dure bril aan een koordje, Delvaux handtas en  foulard waren druk in de weer met mes en vork. Eerst dacht ik dat ze spek en eieren aan het eten waren, of een slagroomtaartje of zo. Iets dat je niet makkelijk zomaar uit het vuistje kan eten.
Groot was mijn verbazing toen ik op de drie bordjes een simpele boterkoek zag liggen.
Met mes en vork, begot.

Even later liep ik door de Gouvernementstraat een lange suisse te eten. Uit het vuistje, nog wel.

Loebas

Bij ons spelen de Gentse Feesten zich vooral af tussen 10 uur ’s morgens en 18 uur ’s avonds. Met twee jonge kinderen is het niet zo evident om tot stukken in de nacht rond te hangen op Polé Polé of op de Vlasmarkt.
Maar we houden er aan om minstens twee keer een avondvoorstelling mee te pikken zonder kinderen. Voor dit jaar hadden we reeds midden juni bij het verschijnen van het programmaboekje een kruisje gezet naast Walschaerts en Katinka en naast “Loebas” van en door Henk Rijckaert.
Henk haalde in 2002 de finale van het humorologieconcours en kaapte 3 jaar later op datzelfde festival de publieks- en persoonlijkheidsprijs weg. Met Loebas brengt hij zijn eerste avondvullende voorstelling.
Voor een zo goed als uitverkochte zaal hebben we deze avond een fantastische show gezien van een enorm energieke Henk. In een bijzonder grappig en herkenbaar stukje over wat er gebeurt met het menselijke brein net voor je valt met een watermeloen onder de arm, werd het me ook duidelijk waarom hij vorig jaar de finale haalde van Cameretten, het oudste en één van de grootste cabaretfestivals van Nederland. Dit was pure klasse !
Dat Henk beschikt over een uiterst creatief brein werd duidelijk toen hij ons enkele tips aan de hand deed over plastische chirurgie. Ik ga de tips hier niet navertellen want dat zou afbreuk doen aan de show, maar ze zorgden voor hilarische momenten.
De voorstelling bleef boeien en dat zal allicht ook veel te maken hebben met het feit dat Henk een gewone jongen is, die het aankan om verschillende personages door elkaar te spelen zonder dat het ongeloofwaardig of te geforceerd lijkt. Absurditeit en ontroering waren perfect gedoseerd, ook tijdens de nummers waarin de Gentse comedian zichzelf begeleidt op akoestische gitaar.

Het bisnummer leek in het begin op een flauw mopje over Spiderman en Superman op café maar werd uiteindelijk een mooi staaltje van vertelkunst.

Met het enorme aanbod aan humor dit jaar was het niet makkelijk kiezen, maar we hebben dit jaar de kruisjes bij de juiste voorstellingen gezet.

Dinsdag = humordag

Gisteren enorm veel gelachen. Eerst met het opkomend Nederlands talent Katinka Polderman. Ze bracht samen met Raf Walschaerts en voorstelling in het Gentse conservatorium.
Als ze ooit solo te zien is in ons land, ga ik zeker kijken. Zij is echt ongelooflijk goed !

Later op de avond nog meer gelachen tijdens Comedy Explosion in de Gentse Capitole en ik kan me volledig vinden in het verslag van Gudrun op de site van gentblogt.

Zaterdag nog meer humor want dan geen we kijken naar Henk Rijckaert

Begijntjes

Vandaag toen we reus “Begijntje Matteken” zagen in de openingsstoet van de Gentse Feesten

  
– Papa, wat deden de begijntjes dan vroeger
– Heel veel bidden
– Ah, ik dacht grapjes maken
– En waarom denk je dat ?
– Awel, “geintjes” zijn toch grapjes, en het zijn toch be-geintjes

Chinees uurwerk

– Kijk, papa, ik moet twee potloden hebben die ongeveer even lang zijn. Weet je het al ? ’t Is eigenlijk een fopspelletje.
En dan legt hij de twee potloden op tafel.
– Het is tien uur. Whahaha. Moet ik het nog een keer doen ?
– Het is twee uur. Hihi. Je begrijpt het niet hé.

Even later had ik het toch door. Het uur is afhankelijk van het aantal vingers waarmee men de potloden op tafel legt. Chinees uurwerk noemt men dat.
En er werden vanavond nog meer van dergelijke spelletjes gespeeld. En dat had alles te maken met de eerste dag kinderopvang in Puyenbroeck. Ze hebben zich daar goed geamuseerd en toffe fopspelletjes gespeeld. En morgen mogen ze zwemmen.

Meer fopspelletjes alhier.

I Love You More

Er was eens een koppel en ze hielden zielsveel van elkaar. Regelmatig stuurden ze elkaar een sms’je met de tekst ILYM of I Love You More.
Ze zien elkaar zó graag dat er een kindje van komt. En geloof het of niet, ze heten dat kind toch wel Ilym zeker. Ik hoop maar dat  het broertje of zusje geen Asap of Imho wordt.

[Met dank aan zus Lut voor dit onwaarschijnlijk maar waar gebeurd verhaal.]

Parktheaterfestival – Lokeren

Al voor de elfde keer vond vandaag het Parktheaterfestival  in Lokeren plaats. Net zoals vorig jaar werd het een fantastische namiddag met circustheater, steltenacts, mime, jongleurs, kindertheater en nog zoveel meer.

Trio Sorrentino uit Duitsland bracht straattheater door mens en dier. Het was de enige voorstelling die we jammergenoeg niet van bij het begin gezien hebben.

dsc_2456.jpg

Mario, Queen of the Circus uit de Verenigde Staten bracht een circusact met een hoog Queen-niveau. Hilarisch ! En die man waagde het er zelfs op om te crowdsurfen.

dsc_2525.jpg

In het park waren een 10tal verschillende “speelplaatsen” en terwijl we ons van de ene plaats naar de andere begaven, konden we genieten van de steltlopers van Movement Theatre en van de 4 meter hoge Vladçe van het Nederlands bewegingstheater Compagnie With Balls.

dsc_2484.jpg

dsc_2474.jpg

De kinderen hebben het meest gelachen met het Mexicaanse Theatro Pachuco. Woordloos interactief straattheater waarbij elementen uit de stille film gecombineerd worden met die van een Europese clown.

dsc_2560.jpg

We sloten deze prachtige dag af met The Crate Show van de Nederlander Lee Hayes. Een beetje chaos, veel humor en stuntwerk op limonadebakken.

dsc_2699.jpg

boys@themovies

bean.jpg

In de vooravond met Ruben naar de film geweest. Hij is nogal zot van Mr. Bean en het werd dus Mr. Bean’s Holiday. We hebben goed gelachen daar op rij 11 stoel 15 en 16.
Ja, voortaan krijg je genummerde plaatsen in de Gentse Decascoop. Het systeem zoekt zelf de beste plaatsen uit en ik moet zeggen dat we inderdaad perfecte plaatsen hadden. En ook al was er maar 100 man, we zaten allemaal gezellig bij elkaar (ja de beste plaatsen liggen nu eenmaal samen). Geen lege stoelen met een stapel jassen en handtassen. Geen bufferzetels tussen vrijende koppeltjes, eenzame cinefielen of pop-corn vretende kids.
Het zal even wennen worden met die genummerde plaatsen, maar ons hoor je niet klagen.