Dominant-septiemakkoord

Het gaat goed met de lessen accordeon. Na drie maand intens oefenen lukt het al vrij aardig om walsjes te spelen. En het wordt alsmaar boeiender. Vorige maandag hebben we het dominant-septiemakkoord leren spelen. Voor de geïnteresseerden:

Het dominant-septiemakkoord bestaat uit een grote terts, een reine kwint, en een kleine septiem, of is een opeenstapeling van een grote terts, een kleine terts, en een kleine terts. Het universele symbool is een 7, vb.: C7, Gb7, D#7, …

Het akkoord komt voor op de vijfde trap in de grote-tertstoonladder, en is dan met andere woorden een diatonisch akkoord.

Een hele boterham, maar eigenlijk valt het best mee om het akkoord te spelen. En we spelen ook al een hoger octaaf (vanaf de hoge do tot de hoge sol), al moet ik toegeven dat het me wat moeite heeft gekost om deze noten vlot te herkennen op de notenbalk.

Maar het blijft plezant en dat is uiteindelijk de bedoeling.

Een renaissance in papier

In december en januari kan je weer goedkoop met de trein door België reizen. Voor 9 euro spoor je in de weekends en alle dagen van de kerstvakantie heen en terug tussen twee Belgische stations.

Wij hebben alvast een dagje Brussel ingepland. Met een bezoek aan de tentoonstelling van Isabelle De Borchgrave en haar papierkunst. Wij krijgen een rondleiding door de tentoonstelling ‘Isabelle de Borchgrave -I Medici. Een Renaissance in papier!’ terwijl de kinderen deelnemen aan een een creatieve workshop met als thema ‘papier en kleur’.

En misschien gaan we dan ook nog eens naar het muziekinstrumentenmuseum of het legermuseum of naar de dino’s.

Brendan Croker bij de Vieze Gasten

Hé, kijk, Brendan Croker komt naar België. Naar Gent dan nog wel. Bij de Vieze Gasten zowaar.
Ik heb uitermate goede herinneringen aan Brendan. Ooit mocht ik voor hem koken, toen hij een concert gaf hier in Lochristi. Samen met Wigbert en Patrick Riguelle toen.

En nu zal hij samen met Bruno Deneckere optreden. Onze kaartjes zijn al besteld. En u?

Deze videoclip toont een nog jonge Brendan. Intussen is hij iets ouder en grijzer, maar hij blijft een grote meneer

Wintercircus

Als abonnee van De Morgen waren we eerder deze week te gast  op de tentoonstelling Portret 1989-2009 van Stephan Vanfleteren in Gent. In het Wintercircus Mahy kwamen de portretten uitermate goed tot hun recht. En het was Klaus van Isacker zelf die ons toespraak en zijn lezers een eigenzinnig concert van Roland aanbood. Roland had een paar goede muzikanten meegebracht (TAZ band) en  Steven de Bruyn zorgde voor virtuoze klanken uit zijn mondharmonika.

Weekends

Het werd een weekend met veel sport, cultuur en feesten. Het begon al vrijdagavond in de Fondueloft met een etentje voor mijn 40ste verjaardag. Geen paniek mocht je nog niet massaal gelukwensen of geschenken mijn richting hebben uitgestuurd. Het is pas volgende woensdag dat ik echt op tram 4 spring.
Zaterdag speelden de microben van Falco tegen Gentson een niet onaardige wedstrijd en ’s middags stonden we op de gastenlijst van Oorsmeer. ’s Avonds voor het eerst naar Geert Hoste gaan kijken en ik kan het iedereen die nog niet geweest is, ten zeerste aanraden.
Deze voormiddag waren we getuige van een spannende basketwedstrijd tussen de benjamins A van Falco tegen Gentson. Winst voor de jongens van Falco die nu stevig aan de leiding staan.
In de namiddag zagen we hoe Jana vrolijk turnde en danste op het turnfeest van Athena.

Weekends, ze zijn zo voorbij.

ReMix Orchestra

Gisterenmiddag in de Vlaamse Opera tijdens Oorsmeer 2009 een bijzondere voorstelling gezien en gehoord: ReMix Orchestra of een gewaagde, bizarre, eigentijdse mix door jonge muzikanten en proffesionals onder leiding van Paul Griffiths. Violen, blazers maar ook gitaren, sitars, beatboxers en rappers. Jonge muzikanten die werden bijgestaan door ervaren muzikanten van de Filharmonie.

Een concert dat bleef boeien, mede dankzij het enorme enthousiasme van de Londense allround muzikant en dirigent van dienst Paul Griffiths.

desingel_43352

(foto via website De Singel)