Het gaat goed met de muzische vorming. Al moet ik toegeven dat er aardig wat tijd in kruipt. De examens notenleer, zang, muziektheorie en dictee zijn achter de rug en binnenkort starten we met de fa-sleutel. Ook met het accordeon gaat het de goede kant uit. Nog enkele weken en we beginnen aan ons tweede boekje. Maar eerst nog de maat 6/8, de tertsbas en de sexten.
Voor mijn eerste optreden is het nu nog wat te vroeg, maar onze Ruben mag op 14 maart wel al aantreden op een aperitiefconcert in Gent.
Geen gedoe meer met usb-sticks om bestanden altijd bij de hand te hebben. Voortaan ben ik een tevreden gebruiker van Dropbox. Op mijn mac sleep ik de bestanden die ik wil gebruiken op het werk of bij een opleiding simpelweg naar een Dropbox-folder en dan kan ik overal aan die bestanden via de site van Dropbox. Er is ondersteuning voor Windows, Mac en Linux en ook op mijn iPod Touch kan ik moeiteloos mijn bestanden bekijken.
Standaard krijg je 2 gigabyte bestandsruimte ter beschikking.
Een cursus Access 2007 en Dreamweaver CS4 voorbereiden. Deze cursussen ook geven aan enthousiaste cursisten in Brugge en Roeselare. Examens voorbereiden. Examens afleggen voor zang, muziektheorie en dictee. Iedere dag minstens een half uur oefenen op de trekzak. Tussendoor de biografie van Steve Jobs lezen. Kinderen opvoeden en zorgen dat hier thuis alles geregeld wordt. Koken, poetsen, boodschappen doen, kinderen in bad stoppen,… En een bijna full time job bij het provinciebestuur. En dan wordt het precies toch moeilijk om mijn blog te onderhouden
En zo lukte het me niet om te schrijven over twee voorstellingen die we vorige maand gezien hebben.
De ene voorstelling is er één om snel te vergeten, de andere zal ik dan weer niet snel vergeten.
Iets concreter: begin januari zagen we Brendan Crocker bij de vieze gasten. Amai, zo slecht. En ik had zo goede herinneringen aan die man. Het moet zo wat het slechtste optreden geweest zijn dat ik de afgelopen 10 jaar heb gezien. Bij sommige nummers kende hij gewoon de tekst niet meer. Wij zijn het afgebold in de pauze; iets wat we maar heel zelden doen.
Vorige zaterdag zagen we wel een fantastisch stuk: The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-Ups of Alabama. Een stuk van en met Johan Heldenbergh & Mieke Dobbels en enkele uiterst goede muzikanten. Een uitgebreid verslag is te vinden alhier. Het moet zowat het beste stuk geweest zijn dat ik de afgelopen 10 jaar heb gezien.
En nu hoofdstuk 9, 10 en 11 voorbereiden voor de cursus van morgenavond.
Onze reis is geboekt. Deze zomer trekken we voor 3 volle weken naar de Verenigde Staten. Met de kinderen, uiteraard. En ze zien het al volledig zitten. De wereldbol werd erbij gehaald, er is hier al aardig wat opgezocht op het wereldwijde web en de reisgidsen worden duchtig geraadpleegd.
We starten ons avontuur in New York. Daarna nemen we de trein naar Washington DC.
Dan huren we een auto en trekken richting Niagara watervallen met een tussenstop in Pittsburgh. Daarna gaat het via Albany naar Boston. De laatste week voorzien we nog wat strand, zon en zee in de buurt van Cape Cod en via Norwich gaat het terug naar New York.
Google Mapsgewijs krijg je dan zoiets:
De kinderen zouden nu al hun koffers willen pakken. En wij eigenlijk ook
Kijk eens aan. Eén van mijn favoriete muzikanten gaat op tournee met een ondeugende tekenaar en ze brengen kinderliedjes terwijl er live getekend wordt.
Jan De Smet (De Nieuwe Snaar) brengt kinderliedjes op accordeon, banjo, ukulele en gitaar. Klassiekers zoals Kortjakje en Moriaantje maar ook jonge werkjes (Steek je Vinger In De Lucht,…) waarmee hij de voorbije jaren een grote kindervriend is geworden.
Kim Duchateau (tekent o.a. cartoons in De Morgen) zit braaf naast Jan en maakt een ondeugende tekening bij elk liedje. Deze beelden worden op een groot scherm geprojecteerd, zodat het lijkt alsof er een videoclip wordt geboren terwijl iedereen luidkeels meezingt. Alle tekeningen worden na de voorstelling opgehangen in een miniexpo, en iedereen krijgt de kans om met een uniek exemplaar – een echte Kim – naar huis te gaan.
Ze komen naar Lokeren met een schoolvoorstelling, maar ik heb kaartjes besteld voor de familievoorstelling in CC Belgica (Dendermonde).
Wij hebben Jan De Smet al een paar keer gezien samen met de kinderen, en ik kan het éénieder aanraden.
Je hoort me niet klagen over mijn iMac. Héél zeker niet. Maar over de muis ben ik iets minder tevreden, althans over het kleine balletje bovenaan om te scrollen. Al enkele weken lukt het me niet meer om naar beneden te scrollen. Best vervelend, zeker bij het surfen op sites met lange pagina’s.
Een zwak punt van de Mighty Mouse blijkbaar.
Maar kijk, vandaag toch wat gezocht naar een oplossing, en geloof het of niet maar de oplossing is heel eenvoudig maar toch uiterst doeltreffend. De muis omgekeerd houden en een paar keer met het balletje over en weer scrollen op een proper A4-blad. Ik kan weer naar hartelust scrollen. Zo wijs.
Maandag – Technopolis. Met veel nieuwe experimenten in de nieuwe expo Z in 1. Zet ineen, dus.
Dinsdag – Antwerpen. Sunjata in Het Paleis. De beste musical die we de afgelopen jaren hebben gezien met schitterende vertolkingen door Dimitri Leue en Pieter Embrechts.
Woensdag – Brussel. Ontmoeting met Isabelle de Borchgrave in het Brusselse Jubelpark. Prachtige tentoonstelling met historische kostuums vervaardigd uit papier.
Donderdag – Lochristi. Oudejaarsavond met vrienden.
Omdat het menu van kerstavond bij iedereen in de smaak viel, hebben we het op oudejaar nog eens overgedaan. Alleen de zalm en kabeljauw werden vervangen door tongrolletjes.
Vrijdag – Gent. Nieuwjaarsdag vieren we met de familie langs mijn vaders kant. Karen en Remco hadden opnieuw voor een verrassend mooie aankleding gezorgd.
Zaterdag – Lochristi. Soldenshopping.
Zondag – Gent. Schaatsen in Kristallijn.
De vakantie werd afgesloten op de schaatsbaan Kristallijn in Gent. Althans door Sophie en de kinderen. Ik vond het veiliger om in de cafetaria een koffie te drinken en een boek te lezen:
Things the Grandchildren Should Know van Mark Oliver Everett. Een behoorlijk interessant boek, trouwens.
De kerstvakantie zit er alweer op en het was zodanig druk dat ik amper de tijd gevonden heb om achter de computer te kruipen.
Maar kijk, één van mijn goede voornemens voor dit jaar is om opnieuw wat meer blogberichten de wereld in te sturen.
Dit wordt het eerste bericht van 2010 ook al gaat het over de laatste dagen van 2009. Een eerste update over de kerstvakantie van 2009.
De kerstvakantie begon voor Jana in het Gentse Kuipke op het Gymgala met een Meet and Greet met enkele atleten.
Het eerste weekend van de vakantie was tevens een weekend van sneeuw, veel sneeuw eigenlijk. En net zoals zovelen hier in ‘t dorp deden we op zondag onze boodschappen te voet. Door de sneeuw, zonder slee want die waren overal uitverkocht.
De eerste vakantieweek volgde Ruben een basketstage en Jana ging naar Ketnet Freeze en nodigde een vriendinnetje uit.
Kerstavond vierden we traditioneel met de familie. Het menu kon je hier vorige week al lezen, de foto’s hadden jullie nog tegoed.
Bij de warme hapjes waren er dit jaar ook bladerdeeghapjes met zelfgemaakte pesto.
Sophie zorgde voor de aankleding van de feesttafel. Dit jaar waren we met 16.
Voor de kinderen was er tomatensoep met massa’s balletjes
Voor de rest, witloofsoep met Boursin en julienne van Breydelham
Het voorgerecht met geitenkaas in filodeeg, oesterzwammen, rucola en waterkers
en toen was er het hoofdgerecht en ijstaart en koekjes en al, en vergaten we foto’s te nemen.
Ook dit jaar is onze agenda voor de kerstvakantie een mooie collage van sport, kunst, theater, wetenschap en ontspanning.
Jana zag dit weekend toptalent op het Gymgala in het Gentse Kuipke en mocht vandaag voor het eerst overkop gaan op Anubis The Ride in Plopsaland De Panne.
Ruben is intussen onder leiding van enkele topspelers van Optima Gent zijn basketvaardigheden aan het vervolmaken op een basketstage. Vandaag zagen ze Sam Van Rossom bezig en later deze week krijgen ze training van Henk Pieterse.
En zaterdagmiddag is er volleybal in Sint-Niklaas: Flanders Volley Gala met internationale topclubs en wij hebben kaartjes en een “meet en greet” en al.
Maandag staat wetenschap centraal met een bezoek aan Technopolis samen met enkele klasgenootjes. Een dikke merci aan Het Nieuwsblad voor de gratis tickets.
Dinsdag met de nichtjes naar Sunjata in Het Paleis in Antwerpen en de dag nadien naar Brussel voor een workshop en rondleiding op de expo van Isabelle de Borchgrave.
Tussendoor wordt er hier ook volop gevierd, komen vriendjes en vriendinnetjes op bezoek, wordt er een hartig potje gekookt en vinden we ook nog de tijd om pakjes open te doen.
En ze willen deze vakantie ook nog eens ijsschaatsen.
Onze twee weken vakantie zijn weer goed gevuld. Maar je hoort ons niet klagen. Zeker niet.
Zaterdagavond feest gevierd en lekker gegeten bij den Griek (Athene) in de Vlaanderenstraat. De eerste verdieping was volledig voor ons gereserveerd. Er was mezze, moussaka, Griekse gastvrijheid, en sommigen dansten zelfs de sirtaki. Ook de kinderen hadden het enorm naar hun zin met de goedlachse en grappige garçons.
Ik herinner me nog toen ik in 1992 voor het eerst “Dit is mijn huis” hoorde van De Mens. Een nummer dat bleef hangen en ik weet nog dat ik naar de platenboer rende om de full-cd te kopen. En nu, 17 jaar later werd ik opnieuw ontroerd. Deze keer door Frank Vander Linden die helemaal solo door Vlaanderen trekt. Vrijdagavond zorgde hij in het CC van Lokeren voor kippenvelmomenten. Ontroerend mooi en wat een sympathieke kerel. Prompt zijn solo cd gekocht, die hij zowaar signeerde. Op de thermometer in de auto stond deze morgen -4,5 maar met deze cd kreeg ik het meteen warm.
Zelden zo absurd en grappig kindertheater gezien als Maliënkolder, vorige zaterdag in de Kopergietery. Het stuk had een heel hoog Monty Python gehalte en was uiterst origineel. Ik kan het zelf niet beter samenvatten dan de recensie die ik vond op de Nederlandse website :
Maliënkolder is een ernstige ziekte
Middeleeuwen en waanzin van alle tijden
Familievoorstelling: Maliënkolder (8+). Van: Toneelschap Beumer & Drost. Spel: Loek Beumer, Chris Bolczek, Maurits van den Berg, Sacha Muller, Sjors Stassen. Regie: Gijs de Lange. Gezien: 30 oktober 2009, theater Kleintje Kolk in Assen (in het kader van ‘Theater De Kolk on Tour’). Speellijst: www.beumerendrost.nl
Vleermuisachtige wezen bouwen een kasteel alsof het om een reusachtige blokkendoos gaat. Dan verschijnen tussen de kantelen, uit de toren en van achter de toegangspoort letterlijk enorme blokfluiten waar een grappig samenspel uit ontstaat. Deze aftrap is de ‘logica’ voor de rest van de voorstelling.
Er verschijnen drie kantoorslaven (Van den Berg, Muller en Stassen) met hun overjarige, kolderieke baas (Beumer), wie het gelukt is om zijn personeel in het gareel te krijgen én te houden, zonder dat ze kritische vragen stellen.
Dit is het kantoor van de Maatschappij Ter Bevordering Van De Instandhouding (De MTBVDI). Hier wordt alles bewaard, eindeloos herhaald en in stand gehouden.
Als een buitenstaander (Bolczek) in dit nutteloze systeem wordt ingelijfd en durft te vragen ‘waarom doen jullie dit’ weet niemand het antwoord.
Na verloop van tijd volgen toch wat opties: ‘omdat het leuk is’, ‘omdat het interessant is’, ‘om te weten waar we vandaan komen’.
Tussen de kantooractiviteiten door, waarbij de pauze bij de koffieautomaat en het rondgooien met lepels de meest hilarische zijn, wordt het publiek op kolderieke geschiedenissenlessen getrakteerd: van absurd gesproken Middelnederlands, naar een depressieve koning en zijn Hofnar Harry, tot duellerende ridders, om vervolgens te keren naar jonkvrouwen en minstrelen en te eindigen bij een martelpraktijk zoals dat indertijd ging.
Het spel van de vijf heren is voortreffelijk, zeker het mimespel van Beumer en Bolczek. Er zijn veel originele en grappige situaties, waardoor het stuk dankzij deze humor vaart krijgt. De MTBVDI lijkt bedoeld als viewmaster naar het verleden, maar de meeste scènes lijken uit de lucht te vallen.
De voorstelling wil kinderen interesseren voor geschiedenis. Wellicht is dat doel te hoog gegrepen. De kinderen hebben zeker plezier gehad tijdens de voorstelling.
Het is de maliënkolder die de baas van de MTBVDI naar het hoofd is gestegen. Een ziekte die zich kenmerkt door dwangmatige drang alles in stand te willen houden. Want vandaag is morgen gisteren. En gisteren is vroeger. Vroeger is geweest en later wordt vanzelf vroeger. Alles moet in stand gehouden, want vroeger of later zijn we allemaal van gisteren.
Christelle Chamuleau
